نوشتهٔ دکتر فرشید ساداتشریفی۱ – کیچنر
ساعت یازدهم: پنجگانهای از داستانها (The Eleventh Hour: A Quintet of Stories) اثر سلمان رشدی در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۵ از سوی انتشارات رندوم هاوس (Random House) منتشر شد و بهشکلی گسترده بهعنوان یک رویداد فرهنگی و ادبی مهم مورد توجه قرار گرفت. این کتاب، نخستین اثر داستانی رشدی پس از جانبهدربردن از حملهٔ وحشیانه با چاقو در سال ۲۰۲۲۲ و کنشی جسورانه است از ایستادگی هنرمندانه و تعهدی دوباره به قدرت قصهگویی.
کتاب صوتی کامل که روز بعد منتشر شد، شامل اجرای گروهی از چهرههای تحسینشده است و این انتخاب اجراکنندگان، نمادین به نظر میرسد؛ گردهمایی صداهای شهیر برای پنجگانهای که خود دغدغهٔ صدا، میراث و اجرا را دارد.
این مجموعه شامل پنج داستان متمایز و درعینحال مرتبط از نظر مضمونی است که هر یک، لحظات پایانی (واقعی یا استعاری) پیش از تغییری بازگشتناپذیر را میکاوند؛ عدد یازده در عنوان کتاب نیز حاوی همین استعاره است؛ یک قدم پیش از ساعتِ کاملشدن یک دایره و رفتن به مرحلهای دیگر. نخستین منتقدان و خوانندگان، هر دو، به «ضرورتی» ملموس و نو در نثر کتاب اشاره کردهاند؛ گویی نویسندهای آن را نوشته که بهشدت آگاه است که زمان و صدا را دیگر نمیتوان بدیهی پنداشت.

عکس از النا ترانُواها (Elena Ternovaja)
یک – رشدی پس از آستانه: زمینه و هنر دگرگونساز
بازگشت رشدی به داستاننویسی از تجربهٔ نزدیک به مرگ او جداییناپذیر است. از لحن مشترک و موافق نقدهای NPR، نشریهٔ The Conversation و نیویورکتایمز، روشن است که «ساعت یازدهم» اثری برآمده از یک «بیداری وجودی» است. این کتاب دربارهٔ خودِ حمله نیست، بلکه کاوشی است در قلمرو خیالی و اخلاقیای که پس از بقای مجدد گشوده میشود.
در سراسر این پنجگانه، مضامین تعیینکنندهٔ دوران حرفهای او «رشد و میرایی»، «میراث»، «هویت چندپاره» و «لغزندگی حقیقت» با وضوحی نو و الماسگون بازتاب یافتهاند. او قدرت تخیل خود را «فشرده» میسازد و گسترهٔ حماسی رمانهای پیشین خود را بهشکلی بلورین و فشرده درمیآورد. داستان کوتاه به بستری بینقص برای صراحتی تیزتر بدل میشود که از تزئینات تهی شده، اما شوخطبعی خود را حفظ کرده و عمیقاً با محدودیتها و امکانات عمر بشر هماهنگ است.
دو – داستان به داستان (نیمنگاهی به داستانها)
در جنوب: زمان، دوستی و سایهٔ سونامی
مجموعه با این شاهکار آرام آغاز میشود که نخست در مجلهٔ نیویورکر به چاپ رسید و نیویورکتایمز آن را بهدلیل «وضوح آرام و شگفتانگیزش» ستوده است. این داستان لحن سوگوارانهای را برای کُلّ پنجگانه بنا مینهد و بر دو دوست سالخورده تمرکز دارد که زندگی خود را در قیاس با سونامی فاجعهباری میسنجند. همراهی چنددهسالهٔ آنها که ریشه در روزمرّگی دارد، به نقطهای در برابر نیروی ناگهانی و غیرشخصی فاجعهای طبیعی بدل میشود. و بهاین ترتیب، این اثر، داستانی است ژرف و اندیشمندانه دربارهٔ آنچه در زمانهٔ ناپایداری جهان، پابرجا میماند.
نوازندهٔ کاهانی: موسیقی بهمثابهٔ طغیان و آفرینش
پس از رئالیسم آرام داستان اول، رشدی به قلب رئالیسم جادویی و تمامعیاری میزند. این داستان که لسآنجلس تایمز آن را بهدلیل «نیروی شادمانه و آشوبگرش» ستوده است، بر قهرمانی تمرکز دارد که موسیقیاش بهمعنای واقعی کلمه، واقعیت را باز (از نو) مینویسد. داستان مثل یک بیانیهٔ قدرتمند عمل میکند و هنر را نه صرفاً بازتاب که بهمثابهٔ گسست، طغیان و تولدی دوباره عرضه میدارد؛ – تأکیدی جسورانه بر قدرت تخیل.
دیر: شبحی در بایگانی
با این داستان، مجموعه بهسمت ژانر گوتیک میچرخد. داستان، ماجرای یک استاد کینهتوز کمبریج است که دانشجویی تنها را به ابزار انتقام خود بدل میکند؛ یک کلاس درس برای هجو آکادمی و تسخیرشدگی آن. همانطور که NPR بهدرستی تشخیص میدهد، دانشجو مرکز عاطفی داستان است؛ چهرهای آسیبپذیر که تنهاییاش به مجرایی برای دستکاری گذشته تبدیل میشود. داستان حولِ تمثیلی هولناک از میراثهای فکری موروثی و خطر عمیق تسلیمکردن کنشگری خویش به چنین روایتی میچرخد.
اوکلاهاما: نفوذ، ناپدیدشدن و نوآر پسانوگرا
این داستان، آیینهٔ بازیگوشانهترین وجه سلمان رشدی است؛ داستان نویسندهٔ جوانی که با ناپدیدشدن مرموز (مرگ صحنهسازیشدهٔ) مرشدش، به هزارتوی یک فراداستان کشیده میشود. این داستان که لسآنجلس تایمز آن را «قطعهای بلورین از نوآر پسانوگرا» نامیده، «اضطراب تأثیر» را میکاود. رشدی استادانه از این ژانر نه برای ادای دین صِرف، بلکه بهعنوان استعارهای برای چگونگی ردیابی، سایهوار دنبالکردن، تقلید و در نهایت، رهاشدن نویسندگان از مرشدهایشان استفاده میکند. این یکی از خودبازتابندهترین و مبتکرانهترین قطعات پنجگانه است.
پیرمرد در پیاتزا: تمثیل، کلام و پیامد حقیقت
پنجگانه با سنگ بنای مفهومی خود به پایان میرسد. داستان که در میدانی عمومی و شلوغ میگذرد، ناظری خردمند را دنبال میکند که شاهد مجادلات پرآشوب دربارهٔ حقیقت، آزادی بیان و واقعیت است. بهگفتهٔ منتقدان، این داستان هم یک «گفتوگوی سقراطی» (The Conversation) و هم گاهی «آموزشی» است. پایانی درخور و روشنفکرانه و نیروبخش است که در آن رشدی مستقیماً همان آرمانهای گفتار و حقیقتی را به پرسش میگیرد که زندگی او را تعریف کرده و تقریباً به قیمت جانش تمام شدهاند.

سه – پیوندهای مضمونی: میرایی، کنشگری و قصهگویی
در طول این پنج داستان، رشدی، تاروپودی فشرده از مضمونهای تکرارشونده را در هم میتند:
- میرایی در نقش قهرمان اصلی: مرگ پسزمینه نیست؛ اصل و سازماندهندهٔ مرکزی است. رشدی با میرایی نه بهعنوان یک پایان، بلکه بهمثابهٔ نیرویی برخورد میکند که به عشق، خلاقیت، عدالت و معنا ساختار میبخشد.
- کنشگری در برابر قطعیت: همانطور که BookBrowse اشاره میکند، مضمون اصلی مجموعه «کنشگری» است. ارواح، سونامی، مرشد ناپدیدشده، مباحث فلسفی و موسیقی جادویی، همگی یک پرسش محوری و اضطراری را به نمایش میگذارند: وقتی پایان نزدیک میشود، یک فرد چقدر توان دارد تا کاری را به سرانجام برساند؟
- رئالیسم ترکیبی و جادوی هدفمند: درحالیکه رئالیسم جادویی اولیهٔ رشدی اغلب سرشار از شوروشوق بود، در اینجا دقیق، هدفمند و موشکافانه است. امر فانتزی تزئینی نیست، بلکه افشاگر است.
- خودزندگینامهٔ ادبی، نه خاطرهنگاری: بسیاری از منتقدان این کتاب را یک خودزندگینامهٔ استعاری مینامند. اما بهباور نگارنده، این مجموعه کمتر یک خودنگاره و بلکه بیشتر منشوری است که رشدی از طریق آن، تجربهٔ بقا، سنگینی میراث و اخلاقیات قصهگویی را بازتاب میدهد.
چهار – بازخوردها و ظهور «سبک پسین»
استقبال منتقدان در مورد اثر بهشدت مثبت بوده و عمق عاطفی و نوآوری فرمال مجموعه را ستودهاند و مؤلفهٔ بارز «سبک پسین» یک نویسنده را تأیید میکنند؛ ضرورتی بیپرده که صراحت اخلاقی و قاطعیت فلسفی را بر ابهام ترجیح میدهد.
این، جوهرِ سبکِ پسین رشدی است؛ فشرده، ضروری و بُرنده. اگر رشدیِ اولیه با گستردگی ماکسیمالیستی خود میخواست خوانندگان را خیره کند، رشدیِ پسین با ایجاز شفاف و پرقدرت خود است که مخاطب را شگفتزده میکند.
پنج – هنر در لبهٔ زندگی
در نهایت، «ساعت یازدهم» صرفاً بازگشت رشدی به داستاننویسی نیست، بلکه این کتاب بیانیهای عمیق است مبنی بر اینکه قصهگویی، در ذات خویش، شکلی از بقا، ابزاری برای مقابله با حذفشدگی و روشی برای درک محدودیتهای زندگی بشر است. این پنج داستان، مجموعاً، آنچه را که در زمانِ محدود اهمیت دارد، بیان میکنند؛ دوستی، حقیقت، خلاقیت، حافظه، طغیان و کنشگری ظریف روح انسان.
همانطور که نقد کتاب نیویورکتایمز بهدرستی اشاره کرده است، این، «کتابی دربارهٔ مردن نیست»، بلکه «کتابی عمیق و اغلب طنزآمیز دربارهٔ زیستن بر لبهٔ پرتگاه است». رشدی در این پنجگانه، گواهی بر استقامت و تابآوری صدا، تخیل و نیز ارادهٔ سرسخت خودش برای ادامهٔ قصهگویی، نهفقط در ساعت یازدهم، بلکه «بهویژه» در آن هنگام را ارائه میدهد.
۱ادبپژوه و استاد ادبیات کاربردی در موسسهٔ علمیآموزشیِ سَماک؛ کیچنر، انتاریو
۲کتاب پیشین او «چاقو» روایت این حمله و در ژانر ناداستان بود.
منابع:
BookBrowse. (2025). The eleventh hour.
https://www.bookbrowse.com/bb_briefs/detail/index.cfm/ezine_preview_number/22106/the-eleventh-hour
BookReporter.com. (2025). The eleventh hour: A quintet of stories. BookReporter.com. https://www.bookreporter.com/reviews/the-eleventh-hour-a- quintet-of-stories
Eleventh hour Salman Rushdie book review. (2025, November 4). Los Angeles Times. https://www.latimes.com/entertainment-arts/books/story/2025-11-04/eleventh-hour-salman-rushdie-book-review
Fable Book Parlour. (n.d.). The eleventh hour. Retrieved November 9, 2025, from https://fablebookparlour.com/item/wkyfEt5V1pXN6Jb6N9S5Nw
Google. (n.d.). The eleventh hour: A quintet of stories [Audiobook]. Google Play. Retrieved November 9, 2025, from
Goodreads. (n.d.). The eleventh hour. Retrieved November 9, 2025, from
https://www.goodreads.com/book/show/230118837-the-eleventh-hour
In ‘The eleventh hour,’ Salman Rushdie writes like he’s running out of time. (2025). The Conversation.
Kirkus Reviews. (2025). The eleventh hour. Kirkus Reviews.
https://www.kirkusreviews.com/book-reviews/salman-rushdie/the-eleventh-hour-2/
NPR. (2025, November 5). NPR’s book of the day: Salman Rushdie, ‘The Eleventh Hour’. NPR.
https://www.npr.org/2025/11/05/nx-s1-5598996/nprs-book-of-the-day-salman-rushdie-the-eleventh-hour
Rushdie, S. (2025). The eleventh hour: A quintet of stories. Random House.
The eleventh hour, Salman Rushdie, review. (2025, November 2). The New York Times. https://www.nytimes.com/2025/11/02/books/review/the-eleventh-hour-salman-rushdie.html